Historia 50 Lat PPP we Włodawie

Poradnia Psychologiczno - Pedagogiczna we Włodawie ma już 50 lat.

25 października w siedzibie Starostwa Powiatowego we Włodawie zebrała się liczna grupa pracowników, współpracowników i sympatyków tejże placówki. Nie obeszło się bez dobrych słów na temat świadczonej pomocy oraz serdecznych życzeń kierowanych na ręce pani dyrektor Joanny Litwniuk – Kupisz, a adresowanych do wszystkich byłych i obecnych pracowników.

Idea opieki psychologicznej nad dziećmi i młodzieżą w Polsce sięga przełomu XIX i XX wieku. Już w 1915 roku w Warszawie utworzono poradnię zawodową dla chłopców i dziewcząt przy Towarzystwie „Patronat nad Polską Młodzieżą Rzemieślniczą i Przemysłową".

Z tej inicjatywy zrodził się pomysł wyodrębnienia Instytutu Psychotechnicznego badającego przydatność młodzieży do różnych zawodów. W 1921 roku Państwowy Instytut Pedagogiki Specjalnej w Warszawie założył Laboratorium Psychopedagogiczne, którego zadaniem była selekcja do szkół specjalnych dzieci z upośledzeniem umysłowym. W roku 1928 ustanowiono pierwszy etat państwowy psychologa szkolnego, a w niedługim czasie coraz większa liczba szkół i przedszkoli zaczęła angażować psychologów. Duże zainteresowanie i prężne działanie Koła Psychologów Szkolnych powstałego w 1931 roku doprowadziło do utworzenia różnorodnych instytucji działających na rzecz dziecka. W tym okresie funkcjonowały już w Polsce szkolne poradnie zawodowe, pracownie psychotechniczne, poradnie psychologiczno - wychowawcze, leczniczo - wychowawcze, psychohigieniczne itp. Podjęte w 1939 roku prace nad ujednoliceniem i podniesieniem rangi poradnictwa uniemożliwił wybuch II wojny światowej. Natomiast od około 1949 roku zaczął się okres szybkiego i gwałtownego zamierania psychologii. Dno upadku osiągnęła psychologia mniej więcej z początkiem 1955 roku. W całym kraju zostały zlikwidowane wszystkie placówki psychologii stosowanej. W 1956 roku inicjatywę reaktywowania poradnictwa zawodowego podjął Centralny Urząd Szkolnictwa Zawodowego, a w 1957 roku Ministerstwo Oświaty uruchomiło pierwsze poradnie zawodowe dla młodzieży w Warszawie, Krakowie, Katowicach i Łodzi. W marcu 1958 roku zostały powołane poradnie społeczno - wychowawcze tworzone przez Towarzystwo Przyjaciół Dzieci w porozumieniu z Ministerstwem Oświaty. Szczegółowy zakres działania poradni określiła Instrukcja Zarządu Głównego TPD. Zgodnie z nią podstawowym zadaniem poradni było udzielanie porad w przypadkach występujących trudności wychowawczych oraz niesienie pomocy dziecku, rodzinie i szkole w rozwiązywaniu tych trudności. W kwietniu 1958 roku powstały poradnie psychologiczne obejmujące szkoły średnie, ogólnokształcące i zawodowe, które miały za zadanie prowadzenie preorientacji zawodowej dla młodzieży i rodziców. Zatem rok 1958 uznano za datę powstania systemu poradnictwa zawodowego i wychowawczego w Polsce po II wojnie światowej. Oba piony poradnictwa rozwijały się bardzo dynamicznie ale odrębnie. W 1964 roku podjęto działania w celu ujednolicenia poradnictwa. W latach 60 poradnie wychowawczo - zawodowe natrafiały na poważne trudności przy realizacji swoich różnorodnych zadań. Ostateczne ujednolicenie sieci poradnictwa wychowawczo - zawodowego przyniosło zarządzenie Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego z września 1968 roku, na mocy którego zaczęły powstawać poradnie powiatowe i okręgowe.

Od tego momentu w Polsce zaczął istnieć jednolity system poradnictwa wychowawczo - zawodowego, którego działalność opierała się na poradniach wychowawczo - zawodowych funkcjonujących na podstawie statutu wydanego w tym samym roku. Koncepcja takiego systemu poradnictwa była zgodna z zaleceniami Międzynarodowej Konferencji Oświaty zorganizowanej w 1963 w Genewie przez UNESCO i Międzynarodowe Biuro Wychowania (Bureau International de Education-BIE). Powiatowe i okręgowe poradnie wychowawczo-zawodowe powołane w celu niesienia pomocy szkołom i innym placówkom oświatowo-wychowawczym oraz rodzicom podczas rozwiązywania problemów wychowawczych związanych z właściwym przygotowaniem młodzieży do życia społecznego i pracy zawodowej zaliczano do placówek oświatowo-wychowawczych typu specjalnego.

Z dniem 1 września 1969 roku powołano Powiatową Poradnię Wychowawczo – Zawodową we Włodawie. Pierwszymi osobami odpowiedzialnymi za opracowanie statutu, organizację lokalu, stanowisk i rodzaju wykonywanych czynności byli Stefan Sarlej i Danuta Handor. Na pierwszym Posiedzeniu Rady Pedagogicznej dnia 2 października 1969 roku omówiono: Zarządzenie Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego z dnia 1 września 1968 roku, przydział obowiązków, plan pracy na IV kwartał 1969 roku oraz sprawy lokalowe.

Już w listopadzie i grudniu pracownicy poradni założyli podręczną biblioteczkę, nawiązali kontakt z powiatowym wydziałem zatrudnienia, w szkołach i przedszkolach dokonywali badania dojrzałości szkolnej, prowadzili spotkania z nauczycielami i kierownikami szkół, omawiali i wprowadzali zasady preorientacji zawodowej.

Mając za sobą rok szkolny 1970/1971 pracownicy poradni przeprowadzili 679 badań dzieci w wieku od 7 do 16 roku życia. Udzielili 237 porad po badaniach. Ogółem badaniami objęli około 1000 dzieci, co stanowiło 10% uczącej się młodzieży z terenu powiatu. Jako najtrudniejszą dziedzinę pracy poradni określono wówczas poradnictwo wychowawcze ze względu brak zatrudnionego psychologa, a praca włodawskiej poradni nastawiona była szukanie i wypracowanie metod, którymi należałoby posługiwać się przy rozwiązywaniu problemów wychowawczych.

W roku szkolnym 1971/1972 pracownicy poradni postanowili o eksperymentalnym zorganizowaniu świetlicy reedukacyjnej dla uczniów w wieku klasy I –IV, w której przebywały dzieci sprawiające trudności wychowawcze i nie nadążające za programem nauczania przewidzianym dla klasy, do której uczęszczały. Już wtedy pracownicy poradni z mgr Danutą Handor – dyrektorem – na czele, dostrzegli, że niektóre szkoły mające trudności z poszczególnymi uczniami zbyt późno zgłaszają się do poradni, a przez to środki zapobiegawcze nie dają rezultatów.

Przydział czynności i organizacja pracy były bardzo konkretne:

· poradnictwem wychowawczym zajmowała się pani Jadwiga Uss;

· wywiady środowiskowe w szkole i w domu rodzinnym dziecka przeprowadzał Stefan Sarlej;

· świetlicę reedukacyjną prowadziła pani Maria Tuleja;

· badaniami dzieci podejrzanymi o niedorozwój umysłowy zajmowała się pani Jadwiga Mastelarczuk;

· za pedagogizację nauczyli odpowiedzialni byli Jadwiga Uss i Stefan Sarlej

· za pedagogizację rodziców Danuta Handor;

· preorientację zawodową prowadzono przy udziale pełnomocników do spraw preorientacji zawodowej powołanych przez szkoły.

Każdy z pracowników pedagogicznych poradni miał w swoim przydziale obowiązków jeden raz w tygodniu kontakt ze szkołami, z którymi ściśle współpracował prowadząc m.in. ogniska wyrównawcze dla uczniów, prelekcje i pogadanki dla rodziców i nauczycieli z wykorzystaniem pomocy jakimi były np. tygodniki „Wychowanie” czy „Rodzice i szkoła”.

W październiku 1971 roku z Zakładu Higieny Psychicznej w Łodzi pani Jadwiga Uss po raz pierwszy przywiozła do włodawskiej poradni testy i pomoce psychologiczne.

Rok 1973 przyniósł nowe zmiany w funkcjonowaniu poradni. Ówczesny Minister Oświaty i Wychowania wydał dnia 14 czerwca 1973 r. Zarządzenie w sprawie organizacji i działalności poradni wychowawczo-zawodowych (Dz. Urz. MOiW z 1973 r. nr 11 poz. 89).

W dokumencie tym zapisano m. in., że poradnia wychowawczo-zawodowa jest specjalistyczną placówką oświatowo-wychowawczą, a jej podstawowym celem jest prowadzenie działalności w zakresie poradnictwa wychowawczego i zawodowego. Analiza zadań statutowych poradni pozwalała wówczas na wyodrębnienie trzech zasadniczych kierunków działania: profilaktyki, diagnozy i pomocy. Realizacja ich uzależniona była przede wszystkim od współdziałania ze szkołą. Stworzono również możliwości zatrudnienia innych specjalistów poza psychologami i pedagogami. W roku 1978 w poradni po raz pierwszy pojawia się etat logopedy, na którym zostaje zatrudniona pani Anna Dudkiewicz

Po wielu odbytych kursach i szkoleniach, w których uczestniczyli pracownicy poradni w marcu 1975 roku Dyrektor poradni Danuta Handor wraz z pracownikami zdecydowała o zorganizowaniu dla nauczyli szkół podstawowych kursu szkoleniowego na temat prowadzenia zajęć reedukacyjnych dla dzieci w klasach I – IV szkół podstawowych. Zorganizowany przez poradnię kurs nadawał nauczycielom uprawnienia do prowadzenia zajęć reedukacyjnych służących pracy z dzieckiem z trudnościami w czytaniu i pisaniu.

W roku szkolnym 1976/1977 w Poradni Wychowawczo – Zawodowej we Włodawie zatrudnionych było 2 pracowników w pełnym wymiarze oraz dwóch pracowników w niepełnym wymiarze godzin. Poradnia była czynna każdego dnia tygodnia od godziny 8 do 16, a w soboty od godz. 8 do 13.

Lata 80 i 90 XX w. przyniosły w Polsce zmiany społeczno-polityczno-ustrojowe . Powstała konieczność przeprowadzenia kolejnej reorganizacji systemu poradnictwa i podjęcia prac nad poprawieniem statutu Poradni Wychowawczo – Zawodowej we Włodawie.

Napięta sytuacja polityczna w Polsce sprawia, że pojawiają się kłopoty z dojazdem dzieci i ich rodziców do poradni we Włodawie. Konieczność posiadania przepustek powoduje, że nauczyciele poradni ponownie częściej zaczynają wyjeżdżać do podległych im szkół. Oprócz szkół z terenu gminy i miasta Włodawa, gmin wiejskich: Urszulin, Stary Brus, Hańsk, Wola Uhruska, Wyryki swym zasięgiem poradnia we Włodawie obejmuje także szkoły z terenu gminy Cyców i Sosnowica. W roku 1983 warunki pracy, choć przy zwiększonej obsadzie etatowej pracowników pedagogicznych, są bardzo trudne z powodu braku pracowników kadry działalności podstawowej i pracy na tym stanowisku w niepełnym wymiarze etatu. Pracownicy oprócz szkoleń i kursów zwiększających ich wiedzę zawodową poddawani są, z uwagi na panujący ustrój, szkoleniom ideologicznym.

Na początku swojej działalności siedziba poradni znajdowała się w budynku na ulicy Kościelnej obok tzw. parku kasztanowego i cerkwi. Następnie zostaje przeniesiona do lokalu w Miejskim Zespole Obsługi Szkół i Placówek Oświatowych, który wraz z Urzędem Miasta we Włodawie zajmował budynek obecnego Klasztoru OO Paulinów, a w którym znajduje siedzibę do końca roku szkolnego 1980/1981.

1 Września 1981 roku rozpoczęcie roku szkolnego 1981/1982 następuje w lokalu przy dawnej Alei Wyzwolenia, obecnie Alei Józefa Piłsudskiego w starym drewnianym budynku, który jest mało komfortowy i przez pracowników traktowany jako lokal przejściowy. Toteż pani dyrektor poradni postanawia zwróć się do ówczesnych władz administracyjnych miasta o przychylność i natychmiastową zmianę lokalu. Prośba zostaje uwzględniona i siedziba poradni zostaje tymczasowo przeniesiona na ulicę Mielczarskiego, w sąsiedztwo Urzędu Gminy we Włodawie. Pod koniec lat 80–tych siedziba poradni znowu zostaje przeniesiona, tym razem na ulicę Modrzewskiego do budynku Zespołu Szkół Zawodowych we Włodawie. Pracownicy pedagogiczni poradni wiele swoich zadań realizują w siedzibie placówki lub na terenie różnych szkół i przedszkoli. Warunki nie należą do komfortowych. Małe, przejściowe, ciemne gabinety nie sprzyjają warunkom pracy z dziećmi i zmuszają do kolejnej przeprowadzki. W latach 90

-tych placówka znajduje siedzibę w lokalu po zlikwidowanym żłobku i przedszkolu na ulicy Partyzantów 17 i tu znajduje się w chwili obecnej. Lokal, który dzieli z Młodzieżowym Domem Kultury, zostaje zmodernizowany i dostoswany do potrzeb indywidualnej i grupowej pracy z dzieckiem.

Do lat 90 – tych w Poradni Wychowawczo – Zawodowej we Włodawie rodzaj i zakres czynności pracowników nie zmienia się. W ścisłej współpracy ze szkołami w poradni pracują psycholodzy, pedagodzy i logopedzi. Codziennie wykonują badania psychologiczne, pedagogiczne i logopedyczne dzieci w różnym wieku szkolnym i udzielają porad, dokonują selekcji uczniów do szkoły specjalnej oraz na zajęcia korekcyjno – kompensacyjne, nieco mniej uwagi poświęca się preorientacji zawodowej, a w ramach zespołów orzekających decyduje się o indywidualnym nauczaniu lub kształceniu specjalnym, prowadzona jest profilaktyka i resocjalizacja uczniów sprawiających problemy wychowawcze, tworzone są zespoły psychoterapeutyczne. Pojawiają się nowości, wymiana wiedzy w ramach prowadzonych przez pracowników szkoleniowych posiedzeń rady pedagogicznej, np. na temat: „Zaburzenia mowy pochodzenia mózgowego”, „Koncepcja współpracy poradni z rodzinami dzieci korzystających z usług poradni”, „Psychoterapia i jej rola w leczeniu zaburzeń zachowania”, „Rozwój psychoseksualny człowieka”, „Przyczyny trudności szkolnych u dzieci w klasach I-III”, „Indywidualizacja pracy z młodzieżą uzdolnioną” i wiele innych oraz liczne spotkania z nauczycielami w szkołach.

Dyrektor poradni na Posiedzeniu Rady Pedagogicznej w sierpniu 1985 zwraca uwagę, że w następnym roku szkolnym bardziej należy ukierunkować pracę na orientację zawodową, profilaktykę i resocjalizację wśród dzieci i młodzieży, na zmianę form pomocy z zespołów terapeutycznych na rzecz pomocy dla młodzieży uzależnionej od alkoholu i papierosów, zagrożonej uzależnieniami i sprawiającej trudności wychowawcze, co jest zbieżne ze zjawiskami obserwowanymi środowisku. Zaś z uwagi na nasilone występowanie wad wymowy u dzieci, dyrektor poradni sugeruje dyrektorom szkół utworzenie gabinetów logopedycznych, co zostaje przez nich zaakceptowane. Tak więc coraz odważniej, oprócz wsparcia w poradni dzieci coraz częściej uzyskają wsparcie w szkołach. A działania poradni stają się jakby prorocze dla dalszych decyzji państwowych dotyczących organizacji pracy poradni.

Na podstawie Rozporządzenia MEN z dnia 11 czerwca 1993 poradnie wychowawczo – zawodowe przekształciły się w poradnie psychologiczno – pedagogiczne. Poradnia przestała być placówką „szkołocentryczną", zyskuje autonomię swojej działalności, koncentrując się na problemach dzieci i młodzieży. W skali całego kraju zrezygnowano z modelu dużych placówek, takich jak wojewódzkie poradnie wychowawczo – zawodowe, stworzono możliwość powoływania specjalistycznych poradni psychologiczno – pedagogicznych. Zmiany w nazewnictwie i strukturze organizacyjnej spowodowały również istotne i zasadnicze przekształcenia w funkcji i zadaniach poradni. W podstawowych zadań poradni utrzymano działalność diagnostyczną, profilaktyczną, doradczą i terapeutyczną. Ważnym zadaniem była działalność orzecznicza. Zmiany profilu zadań spowodowały, że poradnie psychologiczno – pedagogiczne znalazły szczególne miejsce w systemie edukacji i stale się rozwijały.

Na Posiedzeniu Rady Pedagogicznej Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej we Włodawie odbytej w dniu 31 sierpnia 1998 roku pani Danuta Handor składa informację z pracy placówki za okres kiedy była dyrektorem, tj. od 1968 roku do końca sierpnia 1998. Szczególnie dużo uwagi zwraca na okres początkowej pracy poradni porównując ją z rokiem szkolnym 1997/98 kiedy zdecydowała o odejściu na emeryturę. Przedstawiciel Kuratorium Oświaty podziękował pani Handor za 30 – letnią pracę na stanowisku dyrektora placówki i wręczył akt powołania na stanowisko dyrektora na okres 5 – lat dla pani mgr Jolanty Rzeczyckiej, życząc jej jak najwięcej sukcesów w pracy zawodowej. Pani Jolanta Rzeczycka funkcję dyrektora pełniła przez kolejnych 11 lat.

W 1999 roku po wejściu w życie ustawy o reformie administracyjnej Poradnia Psychologiczno – Pedagogiczna we Włodawie staje się instytucją podległą pod organ prowadzący jakim jest Starostwo Powiatowe we Włodawie. Nadzór pedagogiczny nad działaniami poradni prowadzi Kuratorium Oświaty w Lublinie. Zmieniony również zostaje rejon działania poradni. Od 1 września 1999 roku poradnia swym terenem działania obejmuje 8 gmin wiejskich i miasto Włodawę. Z terenu działania poradni odłączono gminę Cyców i Sosnowica, przyłączono zaś gminę Hanna. Pracownicy poradni w dalszym ciągu pełnią funkcję koordynatorów pomocy psychologiczno – pedagogicznej w szkołach i organizują ją w zależności od potrzeb zgłaszanych przez nauczycieli i dyrektorów tych palcówek.

Nowy wiek dyktował kolejne zmiany w funkcjonowaniu poradni, które Minister Edukacji Narodowej 15 stycznia 2001 r. wydał w Rozporządzeniu w sprawie szczegółowych zasad działania publicznych poradni psychologiczno-pedagogicznych i innych publicznych poradni specjalistycznych oraz ramowego statutu tych poradni (Dz. U. 2001 nr 13 poz. 109). Na podstawie Rozporządzenia Ministra Edukacji narodowej z dnia 12 lutego 2001 roku w sprawie orzekania o potrzebie kształcenia specjalnego lub indywidualnego nauczania dzieci i młodzieży oraz wydawania opinii o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, a także szczegółowych zasad kierowania do kształcenia specjalnego lub indywidualnego nauczania (Dz.U. z 2001r nr 13, poz.114 z późn. zmianami) decyzją Kuratora Oświaty w Lublinie 21 kwietnia 2006 roku Poradnia Psychologiczno - Pedagogiczna we Włodawie została uprawniana do wydawania orzeczeń o potrzebie kształcenia specjalnego oraz orzeczeń o potrzebie indywidualnego nauczania dzieci niewidomych i słabowidzących, dzieci niesłyszących i słabosłyszących oraz dzieci z autyzmem i zyskała miano poradni specjalistycznej.

Obecnie obowiązującą podstawą prawną na mocy której działa poradnia jest Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 1 lutego 2013r.w sprawie szczegółowych zasad działania publicznych poradni psychologiczno-pedagogicznych, w tym publicznych poradni specjalistycznych (Dz.U. 2013 poz. 199).

W najważniejszych aktach prawnych dotyczących funkcjonowania poradni nazwa pozostała ta sama, podobnie jak i zasadnicze kierunki działania, które też nie uległy zmianie. Wyeksponowane zostały jednak nowe treści, które odpowiadały na aktualne potrzeby społeczne i inaczej rozłożono akcenty dotyczące działalności. W aktualnie obowiązującym dokumencie czytamy, że publiczne poradnie psychologiczno-pedagogiczne, w tym publiczne poradnie specjalistyczne, udzielają dzieciom, od momentu urodzenia, i młodzieży pomocy psychologiczno-pedagogicznej oraz pomocy w wyborze kierunku kształcenia i zawodu, udzielają rodzicom i nauczycielom pomocy psychologiczno-pedagogicznej związanej z wychowywaniem i kształceniem dzieci i młodzieży, a także wspomagają przedszkola, szkoły i placówki w zakresie realizacji zadań dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych.

W 2009 roku dyrektorem poradni zostaje Joanna Litwiniuk – Kupisz.

W 2019 roku zarządza kadrą 11 pracowników pedagogicznych i 3 niepedagogicznych.

Siedziba poradni mieści się we Włodawie przy ulicy Partyzantów 17, a lokal dzieli z Młodzieżowym Domem Kultury.

W ostatnim dziesięcioleciu Poradnia Psychologiczno - Pedagogiczna we Włodawie jest specjalistyczną placówką oświatową, której nadrzędnym zadaniem jest wszechstronne wspieranie rozwoju dzieci i młodzieży.

Owo wspieranie odbywa się na rożnych płaszczyznach: przeciwdziałania i przezwyciężania trudności i niepowodzeń szkolnych, w tym wspomagania rozwoju dzieci z trudnościami w pisaniu i czytaniu, kształtowania umiejętności rozwiązywania konfliktów i radzenia sobie z przeciwnościami i stresem oraz innymi aspektami funkcjonowania w relacjach społecznych. Ważnym obszarem działań Poradni jest także promocja zdrowego stylu życia wśród dzieci i młodzieży, profilaktyka uzależnień i zaburzeń zachowania oraz praca terapeutyczna z dziećmi i młodzieżą z różnego rodzaju zaburzeniami emocjonalno - społecznej sfery rozwoju. Kolejnym - pomoc w planowaniu kariery szkolnej i zawodowej, wyborze dróg dalszego kształcenia adekwatnych do możliwości, aspiracji i zainteresowań.

Poradnia orzeka o konieczności kształcenia specjalnego i nauczania indywidualnego dla dzieci i młodzieży, które z rożnych powodów nie radzą sobie w szkołach masowych, czy to z powodu obniżonego rozwoju intelektualnego, przewlekłych chorób czy też zaburzeń w rozwoju społecznym. Pracownicy zajmują się nie tylko dziećmi i młodzieżą. Ważnym aspektem jest praca z rodzicami i nauczycielami o charakterze doradczym, wspierającym i terapeutycznym. Bowiem wszyscy pracownicy poradni uważają, że nie można traktować dziecka w sposób wyizolowany, w oderwaniu od jego środowiska rodzinnego i szkolnego.

Poradnia Psychologiczno – Pedagogiczna we Włodawie zarówno przed laty jak i obecnie podejmuje działania profilaktyczne, diagnostyczne oraz terapeutyczne. Stosuje różnorodne metody i formy pracy, jej pracownicy systematycznie podnoszą swoje kwalifikacje zawodowe, by jak najlepiej zaspokoić rosnące potrzeby środowiska. Działają zespołowo, wspierając się wzajemnie i dokonując ewaluacji podejmowanych przez siebie działań.

Na szczególną uwagę w pracy poradni zasługuje profesjonalizm jej pracowników, działanie zespołowe oraz indywidualne traktowanie każdego klienta z życzliwością, zrozumieniem oraz chęcią udzielenia pomocy potrzebującym.

Kadrę Poradni stanowią wykwalifikowani specjaliści: 4 psychologów i 4 pedagogów i 3 logopedów, w zakresie: psychologii, psychoterapii indywidualnej i rodzinnej, diagnozy i terapii autyzmu, wczesnej interwencji i wspomagania rozwoju dziecka, pedagogiki specjalnej, oligofrenopedagogiki, surdo i tyflopedagogiki, terapii pedagogicznej, diagnostyki i terapii oraz pomocy psychologiczno – pedagogicznej, socjoterapii, psychoprofilaktyki, mediacji, logopedii, neurologopedii oraz doradztwa zawodowego.

Pracownicy Poradni systematycznie podnoszą swoje kwalifikacje na drodze awansu zawodowego: 7 posiada stopień nauczyciela dyplomowanego, 2 - nauczyciela mianowanego, 2 - nauczyciela kontraktowego.

Pomimo mnóstwa zmieniających się na przestrzeni 50 lat przepisów prawnych, warunków społecznych, uwarunkowań politycznych oraz wynikających z nich różnorodnych pomysłów na temat koncepcji funkcjonowania poradnictwa - to miejmy nadzieję - człowiek, a zwłaszcza nie całkiem dorosły człowiek, pozostanie nadal najważniejszy.

Opracowanie tekstu: Justyna Torbicz – pedagog w Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej we Włodawie


Dzisiaj jest: Piątek
4 Grudnia 2020
Imieniny obchodzą
Barbara, Berno, Biernat, Chrystian,
Hieronim, Krystian, Piotr

Do końca roku zostało 28 dni.
Zodiak: Strzelec
Ulti Clocks content
poprzednim miesiącu grudzień 2020 następnym miesiącu
P W Ś C Pt S N
week 49 1 2 3 4 5 6
week 50 7 8 9 10 11 12 13
week 51 14 15 16 17 18 19 20
week 52 21 22 23 24 25 26 27
week 53 28 29 30 31